เพชรบูรณ์ดอทคอม - เรื่องเล่าจากเว็บมาสเตอร์

Honda Econo Power Contest

วันนี้ (2 ธ.ค. 50) ตื่นแต่เช้า ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี หลังจากรดน้ำต้นไม้ดอกไม้เสร็จก็เปิดคอมฯ เข้าเว็บตัวเองดู เลื่อนลงไปข้างล่างไปดูว่าวันนี้มีงานอะไรบ้าง อ่ะ มีงาน Honda Econo Power Contest ในค่ายตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่หน่า ... เมื่อวานก็ไม่ได้ไปวันนี้เลยตัดสินใจว่าจะไปสักหน่อยเผื่อทีได้ความรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับรถ ตอนแรกกะว่า 3 โมงเช้าไปดู แต่ก็ต้องล่าช้าเพราะพาแม่ไปซ่อมกระบอกฉีดยาผักในตลาดก็ต้องช้าไป ไปถึงงานประมาณ 4 โมงเช้า

ปกติจะไม่ได้เข้าไปในค่ายเลย ต้องขอบคุณพี่ทหารที่อยู่ตรงทางเข้าที่บอกเส้นทางไปในงาน พอไปถึงงานมองดูบริเวณงานกว้างมากๆ แต่ก็สงสัยนึกอยู่ในใจ "เอ... งานใหญ่ๆ อย่างนี้ มีมอไซค์ที่จอดอยู่ตรงที่จอดไม่กี่สิบคันเอง ดูๆแล้วก็เด็กในค่ายทั้งนั้น ไอ้เรามันคนนอกเปล่าวะเนี่ย เอาล่ะวะยังงัยก็มาถึงแล้วก็เข้าไปดูซักหน่อย"

พอเข้าไป แล้วจะเริ่มเดินจากตรงไหนก่อนล่ะเนี่ย ดูๆไปก็มีแต่เสื้อเหลืองเต็มไปหมดเลย คงมีแต่ ครูและก็นักเรียนที่เข้าร่วมแข่งขัน มองดูประชาชนที่ไปชมน้อยมากๆ เอาล่ะในเมื่อไม่รู้ก็เดินๆ ถ่ายรูปแถวที่เขากำลังซ่อมรถละกัน

แต่ละคนขยันขันแข็งแต่งรถของตัวเองกันอย่างจริงจัง ช่วยกันคนละไม้ละมือกันอย่างเต็มที่ในการลงแข่งขันครั้งนี้ บางคนเหนื่อยนักก็นอนพักอยู่ เดินดูภายในเต้นท์ ไปเรื่อยๆ จนเกือบหมด ก็เลยเดินไปยังสนามแข่งขันดีกว่าอาจจะมีอะไรให้อ่านให้ดูบ้าง

ทางเข้าไปยังสนามแข่งขัน ดูไปแล้วก็แทบจะไม่มีคนเลยมีแต่ครูและนักเรียนที่เข้าแข่งขัน และอีกอย่างที่ผมไม่รู้จะจับต้นชนปลายอย่างไรในการเดินชมครั้งนี้ แผนผังรวมก็ไม่มี และการแข่งขันครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าเขามีกติกากันอย่างไร แล้วการประหยัดนั้นประหยัดอย่างไร อึม.....

เดินหน้าลุยไปยังเต้นท์ใกล้กับจุดปล่อยตัว ลืมบอกไป ก่อนที่จะเข้าไปยังจุดปล่อยตัวนั้น เดินผ่านเต้นท์มีหลอดๆ คาดว่าจะเป็นน้ำมันที่กำหนดให้ในการแข่งขัน เพราะเห็นหลายคันติดไว้ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปสอบถามอะไรมากนัก พอไปยังบริเวณจะปล่อยตัว เข้าก็มีการวัดอะไรกันก็ไม่รู้ เหมือนจะวัดการไหลมั้ง เอารถขึ้นแท่นแล้วก็ยก ดูว่ารถไหลไหม ไปๆมาๆ กลายเป็นว่าผมได้ไปอยู่ในเขตต้องห้ามแล้วอ่ะ เวรกรรม.... ไอ้เรากะว่าจะเดินไปถ่ายรูปซะหน่อย เพื่อจะได้เอามาลงเว็บ รวมไว้เยอะๆเหมือนดังงานอุ้มพระดำน้ำ และงานทอดกฐินสามัคคี ก็ถ่ายได้ไม่กี่ภาพเอง

เลยเดินออกจากจุดนั้นไป มองไปทางสนามแข่ง เออ มันมีจุดกลับรถนี่หน่า... ไปถ่ายรูปตรงจุดกลับรถดีกว่า อาจจะได้ภาพมุมต่างๆ เดินๆ ไป เจ้าหน้าที่เขาถามจะไปไหน ก็ว่าจะไปถ่ายรูปตรงจุดกลับรถ ปรากฎว่า เราล้ำเขตต้องห้ามเขาอีกล่ะ เวรกรรม ตูจะเอาอย่างไรล่ะเนี่ย ไปตรงไหนก็มีแต่เขตต้องห้ามหมดเลย จะให้ไปยืนดูตรงที่จัดไว้ให้ก็สงสัยไม่ได้ภาพอะไรแน่เลย เพราะกล้องล่ะก็เด็กๆซะนี่ซูมก็ไม่ถึงไหน เลยตัดสินใจ ไปไหนก็ห้ามหมดงั้นกลับบ้านดีกว่า....

พอกะลังจะกลับ ก็ได้ยินเขาประกาศไมค์ ให้งดใช้เสียง ท่านผู้ว่ากำลังให้สัมภาษณ์ .... อึม.. มีอย่างนี้กันด้วยเหรอเนี่ย สรุปแล้วเขาก็หยุดประกาศกันหมดเลย ทั้งสนามไม่มีเสียงประกาศอะไร ก็นึกๆในใจอยู่ แล้วอย่างนี้คนที่จะเข้าแข่งก็ขาดช่วงน่ะดิ แต่ก็ไม่เป็นไรกลับบ้านดีกว่า อ๊ะ... เดินผ่านตรงที่ท่านผู้ว่ากำลังให้สัมภาษณ์พอดี เลยตั้งกล้องกดแช๊ะ... มาสักรูป พูดถึงท่านผู้ว่า หลายครั้งที่ผมไปแต่ละงานและก็ได้เห็นท่านแล้ว ผมพลอยจะมีความสุขไปด้วยเลย เพราะท่านจะยิ้มง่าย ไปยืนตากแดดอยู่ตรงที่ท่านผู้ว่าให้สัมภาษณ์อยู่พักนึง จนผู้ว่าได้เดินทางกลับ

เราก็กลับด้วยเช่นกัน ก่อนกลับก็หันหลังกลับมาดูที่สนามแข่งอีกครั้ง ยกกล้องกดแช๊ะอีกครั้ง ภาพสนามแข่งขัน ที่ไกลสุดลูกหูลูกตา กับแบ็คกราวข้างหลังเป็นภูเขา

สรุปแล้วไปงานนี้ไม่ได้อะไรเลย (ถึงงานประมาณ 10.00 กลับ ประมาณ 10.50 ) ไปเดินดูเฉยๆ ในงานมันน่าจะมีบอร์ดผังรวม บอร์ดนิทรรศการอะไรบ้างเกี่ยวกับการแข่งขันครั้งนี้ หาแล้วก็ไม่มีเลย ไปดูเขาแข่งขันก็ไม่รู้ว่ากฎกติกาการแข่งขันเป็นอย่างไร ไปยืนดูรถวิ่งไปวิ่งมา เร่งเครื่องดับเครื่องไปอย่างนี้ อย่างนี้คนดูอย่างผมเองจะได้อะไรบ้างล่ะเนี่ย การแต่งเครื่องปรับเครื่องอย่างไรนั้นก็ไม่มีอะไรรู้เลย มีโรงเรียน สถาบันอะไรลงแข่งขันบ้าง มาจากไหนกันบ้างก็ไม่รู้เลย และที่สำคัญ สำคัญมากๆซะด้วยที่ได้เรียนรู้ในครั้งนี้อีกเรื่องนึงคือ ไม่ได้เป็นนักข่าว ไม่ได้เป็นสื่อมวลชน ไม่ได้เป็นครู ไม่ได้เป็นผู้เข้าแข่งขัน เป็นเพียงแค่คนดูชาวบ้านตาดำ ไม่มีสิทธิเดินไปไหน ต้องอยู่ในเขตที่เขากำหนดไว้เท่านั้น เอาล่ะไม่ว่ากัน เพราะเขากำหนดมาอย่างนี้แล้วเราก็ต้องทำตามเขาไป สรุปแล้วกลับมาถึงบ้านเอาภาพลงคอม จากที่เคยเตรียมโฮมเพจส่วนหน้าประมวลภาพไว้นั้นก็เลยต้องเปลี่ยนเป็นเขียนไดฯดีกว่าอ่ะ ถ่ายภาพมาไม่กี่ภาพเอง ก็เลยเอามาลงให้ชมเพียงแค่นี้ ถ้าเปิดอิสระกว่านี้สักหน่อย คงจะมีรูปมาให้ชมกันไม่ต่ำกว่า 200 รูปแน่นอน งานนี้มาจัดที่เพชรบูรณ์ น่าจะประสบความสำเร็จกับผู้เข้าแข่งขันและบริษัท แต่ถ้าให้คะแนนในเรื่องของคนเข้าชมล่ะคงต้องตกในเรื่องนี้แน่นอน เพราะคนเข้าชมไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับการแข่งขันในครั้งนี้ ได้แค่ยืนดูรถวิ่งไปวิ่งมาเฉยๆ

ตอนเที่ยงก็ไปขนไม้ทำค้างบวบที่หลังบ้าน และปักทำค้างให้บวบ ในใจก็นึกว่า เออ.... ตอนเช้าน่าจะเอาเวลาที่ไปดูเขาแข่งขันมาทำอะไรที่มันมีประโยชน์มากกว่า เสียเวลาช่วงเช้าไปครึ่งวัน ตอนบ่ายก็ปักค้างบวบเสร็จ และก็ดูแลต้นดอกไม้ปลูกดอกไม้นิดหน่อย เออ มันสบายใจกว่าแฮะ โลกจะได้สดชื่นขึ้นด้วย... เดี๋ยววันหน้าไปเดินที่หอวัฒนธรรมดีกว่า ไปอ่านความรู้

ตอนไปขนไม้ค้างบวบ ที่หนองนารี ได้เห็นมีการถมดินและกำลังลงเสาเข็ม คาดว่าน่าจะเป็นอุทยานวิทยาศาสตร์ หอดูดาว สถานีพลังลม (หรือเปล่านะ) แต่ก็ดีใจที่จะได้เห็น จะได้มีแหล่งหาความรู้อีกที่ เอ๊ะ บ่นไปบ่นมามันเกินหัวข้อเรื่องแล้วนะเนี่ย เอาเป็นว่า จบเรื่องดีกว่า ตอนเย็นจะต้องไปอยู่เวรอีก ไดฯนี้ล่ะค่อยอัพทีหลังละกัน