ยาสูบ ชื่อ ยาสูบ ชื่อวิทยาศาสตร์ Nicotiana tabacum L. ลักษณะ ยาสูบเป็นพืชฤดูเดียว ลำต้นตั้งตรง มีขนซึ่งให้ความรู้สึกเหนียวเมื่อสัมผัส ลำต้นสูงประมาณ ๑ - ๒ เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวมีขนาดใหญ่ยาวประมาณ ๕๐ - ๖๐ เซนติเมตร และกว้างประมาณ ๒๕ - ๓๐ เซนติเมตร ขอบใบเรียบ ส่วนมากจะไม่มีก้านใบ มีหูใบ ฐานใบจะหุ้มลำต้นไว้ครึ่งหนึ่ง ใบจะมีขนปกคลุม ดอกออกเป็นช่อชนิดราซีมเกิดที่ส่วนยอดของลำต้น ช่อดอกหนึ่งจะมีดอกประมาณ ๑๕๐ ดอก ดอกยาว ๑.๕ ๒ นิ้ว มีสีชมพู ขาวหรือแดง มีกลีบดอก ๕ กลีบ โดยส่วนล่างของกลีบดอกเชื่อมติดกัน ทำให้ดอกมีรูปร่าง เหมืองระฆัง เมล็ดมีขนาดเล็กมาก รูปไข่ สีน้ำตาลเข้ม ผิวเมล็ดมีเส้นสานกันเป็นร่างแห แหล่งที่พบ ยาสูบปลูกกระจายทั่วไปในจังหวัดทางภาคเหนือ โดยเฉพาะ ๘ จังหวัดภาคเหนือตอนบน จังหวัด เพชรบูรณ์จะปลูกยาสูบแถบอำเภอตอนเหนือของจังหวัด เช่น อำเภอเมือง อำเภอหล่มสัก อำเภอหล่มเก่า และอำเภอน้ำหนาว ความสัมพันธ์กับชุมชน ในสมัยรัชกาลที่ ๕ สมเด็จพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงนิพนธ์เล่าเรื่องเมืองเพชรบูรณ์ไว้ในหนังสือ นิทานโบราณคดีตอนหนึ่งว่า สิ่งซึ่งเป็นสินค้าสำคัญของเมืองเพชรบูรณ์ ก็คือยาสูบ เพราะรสดีกว่ายาสูบที่ อื่นทั้งหมด ทั้งเมืองไทย ชาวเมืองเพชรบูรณ์จึงหาผลประโยชน์ด้วยการปลูกยาสูบขายเป็นพื้น ปัจจุบัน เกษตรกรปลูกยาสูบเป็นอาชีพ พันธุ์ที่นิยมปลูก ได้แก่ พันธุ์เบอร์เล่ย์ เวอร์จิเนียร์ และแซมซูน ความสำคัญทางเศรษฐกิจ ยาสูบเป็นพืชเศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดจะมีรายได้จากยาสูบรองลงมาจาก ข้าวโพด

ย้อนกลับ