เครื่องหวายห้วยโป่ง ชื่อ เครื่องหวายห้วยโป่ง เครื่องเรือนหวายแห่งอำเภอหนองไผ่ เป็นที่รู้จักของชาวเพชรบูรณ์และจังหวัดอื่น ๆ ที่มารับซื้อไป จำหน่ายมาช้านาน มีการผลิตเป็นหัตถกรรมในครัวเรือน ทั้งในหมูบ้านโดยเฉพาะที่หมู่ ๑ ตำบลห้วยโป่ง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ มีผู้ประกอบอาชีพนี้ราว ๓๐ คน ตัวอย่างในจำนวนผู้ผลิตที่มีฝีมือ เช่น นาย สมบูรณ์ ชัยต๊ะ นายมี สุทธะ โดยเฉพาะนายคำอ้าย สุทธิแก้ว เป็นผู้ประกอบการหลักโดยได้รับการถ่ายทอด ความรู้จากบรรพบุรุษสืบต่อกันมา วัสดุ วัสดุสำคัญที่ใช้ในการผลิตได้แก่ หวายซึ่งได้จากป่าเพชรบูรณ์ และสั่งซื้อจากที่อื่น ๆ แบ่งได้ ๓ ชนิด คือ ๑. หวายเล็ก (หวายชุมพร) ใช้สำหรับถัก สานพื้นและผูกมัด ๒. หวายกลาง (หวายยาง) ใช้สำหรับเป็นตัวยันเพื่อความแข็งแรง ๓. หวายใหญ่ (หวายโปร่ง) ใช้สำหรับขันรูปเป็นโครงร่างของเครื่องเรือน วิธีทำ ๑. การเตรียม หวายใหญ่จะต้องตัดและดัด ตามแบบของเครื่องเรือนแต่ละชนิดแล้วดัดโค้งงอ ตามรูปทรงที่ต้องการ ถ้าเป็นหวายแห้งต้องแช่น้ำก่อน หวายเล็ก จะต้องจักตอกออกเป็นเส้นแล้วแช่น้ำเพื่อให้ เหนียว ๒. การขึ้นรูปเครื่องเรือน การขึ้นรูป ขึ้นอยู่กับว่าเป็นเครื่องเรือนชนิดใด เช่น เก้าอี้ ก็นำส่วนขา พื้นและส่วนพนักพิงที่ตัดและดัดไว้มาประกอบเข้าด้วยกัน โดยใช้ตะปูและหวายมัดยึด ๓.การสาน หลังจากประกอบส่วนย่อยเรียบร้อยจะทำการสานด้วยหวายเล็กที่จักไว้การสานมีหลาย ลายขึ้นอยู่กับว่าจะสานพื้นเก้าอี้ พื้นเตียงหรือว่าสานพนักพิง ๔. การตกแต่ง ใช้แก๊สเป่า ใช้กระดาษทรายขัดให้เรียบใช้ดินสอพองพอกหัวตะปู และขัด กระดาษทรายอีกครั้งหนึ่ง ทาสี และน้ำมันเคลือบเงา การประยุกต์ใช้ ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเครื่องหวาย ผลิตเป็นเครื่องเรือนหลายชนิด เช่น ชั้นวางของ เตียง เก้าอี้นอนเล่น (เก้าอี้เรดาร์) ชุดรัแขกอันประกอบด้วย โต๊ะ โซฟา และอาร์มแชร์ สามารถนำไปใช้สอยและดัดแปลงตกแต่ง บ้าน การผลิตเครื่องหวายที่หนองไผ่ ควรได้มีการพัฒนาการออกแบบให้ทันสมัย และหลากหลายมากขึ้น นอกจากนั้นการปิดป่าเป็นผลให้ต้นทุนราคาหวายสูงขึ้น ควรมีการส่งเสริมเกษตรกรพื้นที่อื่นปลูกหวายเป็น อาชีพ สำหรับป้อนแหล่งผลิตเครื่องหวาย เพื่อให้อุตสาหกรรมนี้คงอยู่ได้ตลอดไป

ย้อนกลับ